Mechanizm konsensusu | Decentraland jest obecny w następujących sieciach: Ethereum, Gnosis Chain, Solana
Sieć Ethereum wykorzystuje mechanizm konsensusu Proof-of-Stake do walidacji nowych transakcji w łańcuchu bloków. Główne komponenty 1. Walidatorzy: Walidatorzy są odpowiedzialni za proponowanie i walidację nowych bloków. Aby zostać walidatorem, użytkownik musi zdeponować 32 ETH w inteligentnym kontrakcie. Stawka ta działa jako zabezpieczenie i może zostać stakowana, jeśli walidator zachowuje się nieuczciwie. 2. Beacon Chain: Beacon Chain jest kręgosłupem Ethereum 2.0. Koordynuje on sieć walidatorów i zarządza protokołem konsensusu. Jest on odpowiedzialny za tworzenie nowych bloków, przygotowanie walidatorów w komitety i wdrażanie ostateczności bloków. Proces konsensusu 1. Propozycja bloku: Walidatorzy są wybierani losowo do proponowania nowych bloków. Wybór ten opiera się na ważonej funkcji losowej (WRF), w której waga jest określana przez ilość stakowanych ETH. 2. Potwierdzenie: Walidatorzy nie proponujący bloku uczestniczą w atestacji. Zaświadczają oni o ważności proponowanego bloku, głosując na niego. Walidatory są następnie agregowane w celu utworzenia pojedynczego dowodu ważności bloku. 3. Komitety: Walidatorzy są przygotowani w komitety, aby usprawnić proces walidacji. Każdy komitet jest odpowiedzialny za walidację bloków w ramach określonego shardu lub samego łańcucha Beacon Chain. Zapewnia to decentralizację i bezpieczeństwo, ponieważ mniejsza grupa walidatorów może szybko osiągnąć konsensus. 4. Ostateczność: Ethereum 2.0 wykorzystuje mechanizm o nazwie Casper FFG (Friendly Finality Gadget) w celu osiągnięcia finalności. Ostateczność oznacza, że blok i jego transakcje są uważane za nieodwracalne i potwierdzone. Walidatorzy głosują nad ostatecznością bloków, a gdy zostanie osiągnięta superwiększość, blok zostaje sfinalizowany. 5. Zachęty i kary: Walidatorzy otrzymują nagrody za uczestnictwo w sieci, w tym za proponowanie bloków i potwierdzanie ich ważności. I odwrotnie, walidatorzy mogą zostać ukarani za złośliwe zachowanie, tak jak podwójne sygnały lub pozostawanie offline przez dłuższy czas. Zapewnia to uczciwe uczestnictwo i bezpieczeństwo sieci.
Gnosis Chain \u2013 Mechanizm konsensusu Gnosis Chain wykorzystuje dwuwarstwową strukturę, aby zrównoważyć skalowalność i bezpieczeństwo, wykorzystując Proof of Stake (PoS) do podstawowego konsensusu i finalizacji transakcji. Główne komponenty: Dwuwarstwowa struktura Warstwa 1: Gnosis Beacon Chain Gnosis Beacon Chain działa w oparciu o mechanizm Proof of Stake (PoS), działając jako szkielet bezpieczeństwa i konsensusu. Walidatorzy stawiają tokeny GNO na Beacon Chain i walidują transakcje, zapewniając bezpieczeństwo i finalizację sieci. Warstwa 2: Gnosis xDai Chain Gnosis xDai Chain przetwarza transakcje i interakcje dApp, zapewniając szczytowe i najniższe koszty transakcji. Dane transakcji warstwy 2 są finalizowane w Gnosis Beacon Chain, tworząc zintegrowaną strukturę, w której warstwa 1 zapewnia bezpieczeństwo i finalizację, a warstwa 2 zwiększa skalowalność. Rola walidatora i stakowanie Walidatorzy w łańcuchu Gnosis Beacon Chain stawiają tokeny GNO i uczestniczą w konsensusie poprzez walidację bloków. Taka konfiguracja zapewnia, że walidatorzy mają interes ekonomiczny w prowadzeniu bezpieczeństwa i integralności zarówno Beacon Chain (warstwa 1), jak i xDai Chain (warstwa 2). Transakcje Cross-Layer Security w warstwie 2 są ostatecznie finalizowane w warstwie 1, zapewniając bezpieczeństwo i finalizację wszystkich działań w Gnosis Chain. Architektura ta pozwala Gnosis Chain połączyć szybkość i efektywność kosztową warstwy 2 z gwarancjami bezpieczeństwa warstwy 1 zabezpieczonej przez PoS, dzięki czemu nadaje się on zarówno do zastosowań o wysokiej częstotliwości, jak i do bezpiecznego zarządzania aktywami.
Solana wykorzystuje unikalne połączenie Proof of History (PoH) i Proof of Stake (PoS), aby osiągnąć szczytową przepustowość, najniższe opóźnienia i solidne bezpieczeństwo. Poniżej znajduje się szczegółowe wyjaśnienie działania tych mechanizmów: Podstawowe koncepcje 1. Dowód historii (PoH): Transakcje ze znacznikiem czasu: PoH to technika kryptograficzna, która oznacza transakcje znacznikami czasu, tworząc historyczny zapis, który dowodzi, że zdarzenie miało miejsce w określonym momencie. Weryfikowalna funkcja opóźnienia: PoH wykorzystuje funkcję Verifiable Delay Function (VDF) do generowania unikalnego skrótu, który zawiera transakcję i czas jej przetworzenia. Ta sekwencja skrótów zapewnia weryfikowalną kolejność zdarzeń, umożliwiając sieci skuteczne uzgodnienie kolejności transakcji. 2. Proof of Stake (PoS): Wybór walidatorów: Walidatorzy są wybierani do tworzenia nowych bloków na podstawie liczby tokenów SOL, które zostały przez nich stakowane. Im więcej stakowanych tokenów, tym większa szansa na wybór do walidacji transakcji i tworzenia nowych bloków. Delegowanie: Posiadacze tokenów mogą delegować swoje tokeny SOL do walidatorów, zdobywając nagrody proporcjonalne do ich stawki, jednocześnie zwiększając bezpieczeństwo sieci. Proces konsensusu 1. Walidacja transakcji: Transakcje są transmitowane do sieci i zbierane przez walidatorów. Każda transakcja jest walidowana, aby upewnić się, że spełnia on kryteria sieci, tak jak posiadanie poprawnych autorskich podpisów i wystarczających środków. 2. Generowanie sekwencji PoH: Walidator generuje sekwencję hashy przy użyciu PoH, z których każdy zawiera znacznik czasu i poprzedni hash. Proces ten tworzy historyczny zapis transakcji, ustanawiając zegar kryptograficzny dla sieci. 3. Produkcja bloków: Sieć wykorzystuje PoS do wyboru walidatora-lidera na podstawie jego stawki. Lider jest odpowiedzialny za łączenie walidowanych transakcji w blok. Walidator-lider wykorzystuje sekwencję PoH do zamawiania transakcji w bloku, zapewniając, że wszystkie transakcje są przetwarzane we właściwej kolejności. 4. Konsensus i finalizacja: Inni walidatorzy weryfikują blok utworzony przez walidatora-lidera. Sprawdzają poprawność sekwencji PoH i walidują transakcje w bloku. Po zweryfikowaniu bloku jest on dodawany do łańcucha bloków. Walidatorzy składają sygnał na bloku i jest on uznawany za finalizację. Bezpieczeństwo i zachęty ekonomiczne 1. Zachęty dla walidatorów: Nagrody za blok: Walidatorzy otrzymują nagrody za tworzenie i walidację bloków. Nagrody te są dystrybuowane w tokenach SOL i są proporcjonalne do stawki i wydajności walidatora. Opłaty transakcyjne: Walidatorzy zarabiają również na opłatach transakcyjnych od transakcji zawartych w produkowanych przez nich blokach. Opłaty te stanowią dodatkową zachętę dla walidatorów do efektywnego przetwarzania transakcji. 2. Bezpieczeństwo: Stakowanie: Walidatorzy muszą stakować tokeny SOL, aby uczestniczyć w procesie konsensusu. Stakowanie działa jak zabezpieczenie, zachęcając walidatorów do uczciwego działania. Jeśli walidator zachowa się złośliwie lub nie wykona zadania, ryzykuje utratę stakowanych tokenów. Stakowanie delegowane: Posiadacze tokenów mogą delegować swoje tokeny SOL do walidatorów, zwiększając bezpieczeństwo sieci i decentralizację. Delegujący wnoszą nagrody i są zachęcani do wybierania wiarygodnych walidatorów. 3. Kary ekonomiczne: Slashing: Walidatorzy mogą być karani za złośliwe zachowanie, tak jak podwójne podpisy lub tworzenie nieprawidłowych bloków. Kara ta, znana jako slashing, skutkuje utratą części stakowanych tokenów, zniechęcając do nieuczciwych działań. |
Mechanizmy zachęt i obowiązujące opłaty | Decentraland jest obecny w następujących sieciach: Ethereum, Gnosis Chain, Solana
Ethereum, szczególnie po przejściu na Ethereum 2.0 (Eth2), wykorzystuje mechanizm konsensusu Proof-of-Stake (PoS) w celu zabezpieczenia swojej sieci. Zachęty dla walidatorów i struktury opłat odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu bezpieczeństwa i wydajności łańcucha bloków. Mechanizmy motywacyjne 1. Nagrody za staking: Nagrody dla walidatorów: Walidatorzy mają zasadnicze znaczenie dla mechanizmu PoS. Są oni odpowiedzialni za proponowanie i walidację nowych bloków. Aby wziąć w tym udział, muszą postawić co najmniej 32 ETH. W zamian otrzymują nagrody za swój wkład, które są wypłacane w ETH. Nagrody te stanowią połączenie nowo wybitych ETH i opłat transakcyjnych z bloków, które zatwierdzają. Wskaźnik nagród: Stawka nagrody dla walidatorów jest dynamiczna i zależy od całkowitej ilości ETH postawionych w sieci. Im więcej postawionych ETH, tym niższa indywidualna stawka nagrody i odwrotnie. Ma to na celu zrównoważenie bezpieczeństwa sieci i zachęty do uczestnictwa. 2. Opłaty transakcyjne: Opłata podstawowa: Po wdrożeniu aktualizacji Ethereum Improvement Proposal (EIP) 1559, model opłat transakcyjnych zmienił się, aby uwzględnić opłatę podstawową, która jest spalana (tj. usuwana z obiegu). Ta opłata podstawowa dostosowuje się dynamicznie w oparciu o zapotrzebowanie sieci, mając na celu ustabilizowanie opłat transakcyjnych i zmniejszenie zmienności. Opłata priorytetowa (Tip): Użytkownicy mogą również uwzględnić opłatę priorytetową (napiwek), aby zachęcić walidatorów do szybszego uwzględniania ich transakcji. Opłata ta trafia bezpośrednio do walidatorów, zapewniając im dodatkową zachętę do efektywnego przetwarzania transakcji. 3. Kary za niewłaściwe zachowanie: Slashing: Walidatorzy podlegają karom (slashing), jeśli angażują się w złośliwe zachowanie, takie jak podwójne podpisywanie lub walidacja nieprawidłowych informacji. Slashing skutkuje utratą części postawionych ETH, zniechęcając oszustów i zapewniając, że walidatorzy działają w najlepszym interesie sieci. Kary za brak aktywności: Walidatorzy ponoszą również kary za przedłużającą się nieaktywność. Zapewnia to, że walidatorzy pozostają aktywni i zaangażowani w utrzymanie bezpieczeństwa i działania sieci. Opłaty obowiązujące w łańcuchu blokowym Ethereum 1. Opłaty za gaz: Kalkulacja: Opłaty za gaz są obliczane na podstawie złożoności obliczeniowej transakcji i wykonywania inteligentnych kontraktów. Każda operacja na maszynie wirtualnej Ethereum (EVM) ma powiązany koszt gazu. Dynamiczna korekta: Opłata podstawowa wprowadzona przez EIP-1559 dynamicznie dostosowuje się do przeciążenia sieci. Gdy popyt na przestrzeń blokową jest wysoki, opłata podstawowa wzrasta, a gdy popyt jest niski, maleje. 2. Opłaty za inteligentne kontrakty: Wdrożenie i interakcja: Wdrożenie inteligentnego kontraktu na Ethereum wiąże się z uiszczeniem opłat gazowych proporcjonalnych do złożoności i wielkości kontraktu. Interakcja z wdrożonymi inteligentnymi kontraktami (np. wykonywanie funkcji, przesyłanie tokenów) również wiąże się z opłatami za gaz. Optymalizacje: Deweloperzy są zachęcani do optymalizacji swoich inteligentnych kontraktów w celu zminimalizowania zużycia gazu, dzięki czemu transakcje są bardziej opłacalne dla użytkowników. 3. Opłaty za transfer aktywów: Transfery tokenów: Transfer ERC-20 lub innych standardów tokenów wiąże się z opłatami za gaz. Opłaty te różnią się w zależności od implementacji umowy tokena i bieżącego zapotrzebowania sieci.
Modele zachęt i opłat w łańcuchu Gnosis zachęcają zarówno do udziału walidatorów, jak i dostępności sieci, wykorzystując system podwójnych tokenów w celu utrzymania niskich kosztów transakcji i skutecznych nagród za staking. Mechanizmy motywacyjne: Nagrody za staking dla walidatorów Nagrody GNO: Walidatorzy otrzymują nagrody w postaci tokenów GNO za udział w konsensusie i zabezpieczenie sieci. Model delegacyjny: Posiadacze GNO, którzy nie obsługują węzłów walidatorów, mogą przekazać swoje tokeny GNO walidatorom, umożliwiając im udział w nagrodach za obstawianie i zachęcając do szerszego udziału w bezpieczeństwie sieci. Model podwójnego tokena GNO: Używany do stakingu, zarządzania i nagród dla walidatorów, GNO dostosowuje długoterminowe zachęty do bezpieczeństwa sieci z interesami ekonomicznymi posiadaczy tokenów. xDai: Służy jako podstawowa waluta transakcyjna, zapewniając stabilne i tanie transakcje. Wykorzystanie stabilnego tokena (xDai) do opłat minimalizuje zmienność i oferuje przewidywalne koszty dla użytkowników i deweloperów. Obowiązujące opłaty: Opłaty transakcyjne w xDai: Użytkownicy płacą opłaty transakcyjne w xDai, stabilnym tokenie opłat, dzięki czemu koszty są przystępne i przewidywalne. Model ten jest szczególnie odpowiedni dla aplikacji o wysokiej częstotliwości i dApps, w których niskie opłaty transakcyjne są niezbędne. Opłaty transakcyjne xDai są redystrybuowane do walidatorów jako część ich wynagrodzenia, dostosowując ich nagrody do aktywności w sieci. Delegowane nagrody za staking: Dzięki delegowanemu stakingowi (Delegated Staking) posiadacze GNO mogą zdobyć udział w nagrodach za staking, delegując swoje tokeny do aktywnych walidatorów, promując udział użytkowników w bezpieczeństwie sieci bez konieczności bezpośredniego angażowania się w operacje konsensusu.
Solana wykorzystuje połączenie Proof of History (PoH) i Proof of Stake (PoS) do zabezpieczenia swojej sieci i walidacji transakcji. Poniżej znajduje się szczegółowe wyjaśnienie mechanizmów motywacyjnych i obowiązujących opłat: Mechanizmy motywacyjne 1. Walidatorzy: Nagrody stakingowe: Walidatorzy są wybierani na podstawie liczby tokenów SOL, które postawili. Otrzymują oni nagrody za tworzenie i walidację bloków, które są dystrybuowane w SOL. Im więcej postawionych tokenów, tym większe szanse na bycie wybranym do walidacji transakcji i tworzenia nowych bloków. Opłaty transakcyjne: Walidatorzy zarabiają część opłat transakcyjnych uiszczanych przez użytkowników za transakcje, które uwzględniają w blokach. Stanowi to dodatkową zachętę finansową dla walidatorów do efektywnego przetwarzania transakcji i utrzymywania integralności sieci. 2. Delegatorzy: Staking delegowany: Posiadacze tokenów, którzy nie chcą uruchamiać węzła walidatora, mogą delegować swoje tokeny SOL do walidatora. W zamian delegatorzy dzielą się nagrodami zdobytymi przez walidatorów. Zachęca to do powszechnego udziału w zabezpieczaniu sieci i zapewnia decentralizację. 3. Bezpieczeństwo ekonomiczne: Slashing: Walidatorzy mogą być karani za oszustwa, takie jak tworzenie nieprawidłowych bloków lub częste przebywanie w trybie offline. Kara ta, znana jako slashing, wiąże się z utratą części postawionych tokenów. Slashing odstrasza nieuczciwe działania i zapewnia, że walidatorzy działają w najlepszym interesie sieci. Koszt alternatywny: Stakując tokeny SOL, walidatorzy i delegaci blokują swoje tokeny, które w przeciwnym razie mogłyby zostać wykorzystane lub sprzedane. Ten koszt alternatywny zachęca uczestników do uczciwego działania w celu zdobycia nagród i uniknięcia kar. Opłaty obowiązujące na blockchainie Solana 1. Opłaty transakcyjne: Niskie i przewidywalne opłaty: Solana została zaprojektowana do obsługi dużej liczby transakcji, co pomaga utrzymać opłaty na niskim i przewidywalnym poziomie. Średnia opłata transakcyjna na Solanie jest znacznie niższa w porównaniu do innych blockchainów, takich jak Ethereum. Struktura opłat: Opłaty są uiszczane w SOL i są wykorzystywane do rekompensowania walidatorom zasobów, które zużywają do przetwarzania transakcji. Obejmuje to moc obliczeniową i przepustowość sieci. 2. Opłaty za wynajem: Przechowywanie stanu: Solana pobiera opłaty za przechowywanie danych na blockchainie. Opłaty te mają na celu zniechęcenie do nieefektywnego korzystania z pamięci stanu i zachęcenie programistów do czyszczenia nieużywanego stanu. Opłaty za wynajem pomagają utrzymać efektywność i wydajność sieci. 3. Opłaty za inteligentne kontrakty: Koszty wykonania: Podobnie jak w przypadku opłat transakcyjnych, opłaty za wdrażanie i interakcję z inteligentnymi kontraktami w Solana są oparte na wymaganych zasobach obliczeniowych. Gwarantuje to, że użytkownicy są obciążani proporcjonalnie do zużywanych zasobów. |